ظرفیت تولید صنعت پتروشیمی به حدود ۹۵ میلیون تن رسیده اما نیمی از این ظرفیت صرف تولید محصولات تکراری شده که این روزها به پاشنه آشیل تجارت خارجی این صنعت تبدیل شده است از تولید متانول و آمونیاک بگیرید تا نگاه بسیار تهاجی در تولید گریدهای تکراری پلیاتیلن و اتیلن گلایکولها. بله به اتکا این طرحها ظرفیت تولید افزایش یافته اما نیم نگاهی به تکمیل زنجیرههای ارزش نشان میدهد که در زنجیره پروپیلن، پلیکربنات، آروماتیک، استایرن و حتی «کلر» غفلتهای تاریخی به ثبت رسیده به طوریکه خارجیها برای بالا و پائین کردن صادرات پتروشیمی ایران به راحتی با راه انداختن «دامپینگ» تولید در پتروشیمی ایران را به راحتی خوردن یک لیوان آب فلج میکنند.
در سمت مقابل «ظرفیتسازی»، زمانیکه پای «ارزشسازی» در این صنعت وسط میآید در کمال تعجب ساخت پتروپالایشگاه «کیان»، پتروشیمی «صدف» یا «پلیمر پاد جم» که همگی تولیدکننده محصولات مهم پلیمری هستند، هفده و هجده ساله میشوند و فعلا خبری از راهاندازی و بهرهبرداری هم نیست.
با این مقدمه غم انگیز، خبر خوش ماجرا آنجاست که پس از سالها ناکامی و غفلت در ساخت و توسعه طرح پتروشیمی «پلیمر پاد جم» که تکمیلکننده زنجیره ارزش استایرن، پروپیلن و بوتادین است آماده راهاندازی و آغاز تولید زودهنگام میشود.
حل و فصل مشکلات حقوقی با پیمانکاران خلع ید شده، آزادسازی ۱۲ بسته کالا و تجهیزات مهم و تاثیرگذار، توافق با لایسنسورها برای آغاز عملیات پیش راهاندازی در نهایت ابطال قرارداد ۴۵۰ میلیارد تومانی با یکی از شرکتهای نفتی و تدوین تقویم راهاندازی برای تولید زودهنگام و در نهایت ازسرگیری فعالیت اجرایی پروژهها پس از ماهها توقف بخشی از اقداماتی بوده که صنعت پتروشیمی را برای راهاندازی یکی از استراتژیکترین طرحهای پلیمری امیدوار کرده است.
«محمد هاشم نجفی» مدیرعامل «پلیمر پاد جم» یکی از مدیران خوششانس تاریخ پتروشیمی ایران خواهد شد، مدیری که اگر مجموعه اقداماتش منجر به بهرهبرداری و آغاز تولید زودهنگام از خط «پنج هزار ای.بی.اس» پلیمر پادجم شود میتواند نامی در بین بزرگان این صنعت ارزشآفرین برای خودش دست و پا کند که پس از سالها غفلت و ناکامی یکی از استراتژیک ترین طرحهای پلیمری ایران را راهاندازی کرده است. «هاشم نجفی» فعلا پاد پلیمر را از بن بست توسعه خارج کرده و باید دید آیا میتواند از بنبست تولید هم خارج کند؟