بحران اعتیاد در پارس‌جنوبی؛ بهای پنهان توسعه در قلب صنعت انرژی

به گزارش عسلویه آنلاین؛ عسلویه به‌عنوان قلب تپنده میدان گازی پارس جنوبی و تأمین‌کننده بیش از ۷۰ درصد گاز کشور، در کنار عظمت صنعتی و نقش راهبردی خود، با چالشی اجتماعی عمیق روبه‌رو است؛ چالشی که کمتر دیده شده و آن گسترش مصرف مواد مخدر در میان بخشی از نیروی کار این منطقه است.

پارس جنوبی با استخراج روزانه حدود ۶۱۰ میلیون مترمکعب گاز و اشتغال بیش از ۱۰۰ هزار کارگر از سراسر کشور، یکی از مهم‌ترین کانون‌های اقتصادی ایران به شمار می‌رود، اما در سایه این توسعه شتابان، معضلاتی پنهان شکل گرفته که می‌تواند آینده این مجموعه عظیم را با مخاطره مواجه کند.

بر اساس گزارش‌های میدانی و اظهارات مددکاران اجتماعی، در برخی کمپ‌های کارگری چند هزارنفری عسلویه، نرخ مصرف مواد مخدر به بیش از ۵۰ درصد می‌رسد؛ آماری غیررسمی اما پرتکرار که از بحرانی جدی در حاشیه صنعت انرژی کشور حکایت دارد.

شرایط سخت کاری، گرمای شدید، رطوبت بالا، ساعت‌های طولانی کار، دوری از خانواده و نبود زیرساخت‌های رفاهی مناسب از عوامل اصلی گرایش کارگران به مصرف مواد عنوان شده است. این معضل در مواردی به محیط کار و خط تولید نیز نفوذ کرده و خطر بروز حوادث صنعتی را افزایش داده است.

منابع آگاه در حوزه ایمنی و بهداشت حرفه‌ای تأکید دارند بخشی از حوادث منجر به جراحت شدید در منطقه، به‌صورت مستقیم یا غیرمستقیم با مصرف مواد مرتبط است، اما این موضوع اغلب در گزارش‌های رسمی تحت عنوان «خطای انسانی» ثبت می‌شود.

نخستین هشدارهای رسمی درباره اعتیاد در میان کارگران عسلویه به سال ۱۳۸۶ بازمی‌گردد و مطالعات بعدی نیز نشان داده‌اند که الگوی مصرف از مواد سنتی به مواد صنعتی و روان‌گردان تغییر کرده و دامنه آن از کارگران ساده فراتر رفته است.

دسترسی آسان به مواد مخدر در اطراف کمپ‌ها و حتی محیط‌های کاری، یکی دیگر از ابعاد نگران‌کننده این بحران است؛ موضوعی که پیامدهای آن تنها به عسلویه محدود نمانده و خانواده‌های کارگران در شهرها و استان‌های مختلف را نیز تحت تأثیر قرار داده است.

مسئولان استانی از انجام برخی اقدامات آموزشی و غربالگری خبر می‌دهند، اما نبود گزارش‌های جامع و به‌روز، همچنان شکاف میان واقعیت‌های میدانی و سیاست‌گذاری‌ها را پررنگ کرده است.

تجربه پارس جنوبی نشان می‌دهد توسعه صنعتی و موفقیت اقتصادی، بدون توجه جدی به سلامت، رفاه و حمایت اجتماعی نیروی کار کامل نخواهد بود و سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های رفاهی، بهداشت روان و مسکن پایدار می‌تواند این منطقه را به الگویی از توسعه پایدار تبدیل کند./ایسنا